Toer Club Nuenen 2009
Datenquelle Luftbilder: Geobasisinformationen der Vermessungs- und Katasterverwaltung Rheinland-Pfalz |
|
AT Beest
Van 25 t/m 28 juni
Door Freddie Verhoeven
Na een fantastisch weekend in de Eifel vorig jaar was het weer 12
maanden wachten tot de volgende editie.
Na een redelijk aantal trainingsritten waar je je vorm nog even kon
testen was het eind juni dan zover. Met een grotere groep als vorig
jaar, doordat de inschrijving vlugger vol zat dan een
afscheidconcert van Michel Jackson vertrokken we richting
Gerolstein. Dit keer vergezeld van schitterend weer. Vorig jaar
zagen we door de regen het bos niet meer, maar werd er gezegd, wat
er nu valt kan het weekend niet meer vallen. Een wijsheid waar ik
nog vaak aan terug zou denken de komende dagen.
In Gerolstein zaten we weer in de jeugdherberg
waar we vorig jaar ook waren geweest. Na de spullen op zijn plaats
te hebben gezet gingen we naar de kelder waar het weekend dan echt
kon beginnen. Joop heette ons welkom met een welgemeende speech.
Onze gidsen Michael en Wolfgang waren er ook al. Zij lichten al een
tipje van de sluier op van wat ons de komende dagen te wachten
stond. Ook hadden ze wat presentjes meegenomen zoals een deelname
aan een toertocht in de Eiffel en voor iedereen een speldje. Ze
wisten het wel te verkopen. Nadat de kroonkurken vervolgens in het
rond vlogen was het nog lang rumoerig in de kelder.
De volgende dag begon met een ontbijt en er was zowaar voor
iedereen genoeg te eten. Om 9.00 uur was het dan tijd om het carbon
of aluminium ros te bestijgen en de heuvels en dalen te gaan
bedwingen. Onze gidsen hadden al verteld dat het een rustig dagje
zou worden met wat bredere paden waar we wat konden wennen aan het
rijden in een grote groep. Aan het eind van de dag zouden de
techneutrijders aan hun trekken komen. De hele dag was er
ruimte om elkaar op te zoeken en lekker wat bij te buurten. Behalve
wanneer er geklommen moest worden, want dan was het wat stiller. Af
en toe werd het ook zo stijl dat er gelopen moest worden.
Voor sommige de uitdaging om toch maar te proberen het te
fietsen.
Halverwege de route stond er dan Rinus om de hele meute te
ontvangen en te verwennen met heerlijke broodjes en aanverwanten.
Hij had zich zo geposteerd dat we onder het eten konden genieten
van een schitterend uitzicht.
Voor het tweede deel naar Manderscheid had Michael niets teveel
gezegd, iets wat je van Wolfgang overigens vaker kan zeggen. Een
schitterend technisch stuk wat alles in zich had om stevig te
genieten maar ook om hard te vallen. Voorzichtigheid geboden
dus. Aan het eind hadden we een mooi uitzicht over
Manderscheid met zijn 2 kastelen.
Aangekomen in het hotel hunkerde iedereen naar een kouwe jongen.
Waren de biertjes maar wat kouwer en de douches wat warmer, dan had
het niet beter gekund. Nadat iedereen weer fris achter de oren was
kon er worden gegeten. Het zag er heerlijk uit, wat smaakte naar
meer. Er was alleen niet meer. Gelukkig wist onze gastvrouw nog wat
tevoorschijn te toveren voor diegene die niet genoeg hadden gehad.
Na het eten toog iedereen naar de toog in afwachting wat nog moest
komen.
In de traditie van de ATB weekenden moesten de nieuwkomers een act
ten beste geven. Niemand kon toen ook maar vermoeden wat voor een
impact dit zou geven. Robert, Marion, Hein, Hans en Maarten
hadden een duits liedje ingestudeerd. Leuk maar dat hadden we meer
gezien en gehoord. Ik kon me Benny nog herinneren met blonde
vlechten en een rokje aan. Nou hadden ze echter een toepasselijke
nederlandse versie gemaakt die precies het weekend weergaf. Nadeel,
het bleef het hele weekend en de dagen erna als een spook in je
hoofd hangen. Wel knap. Daarna waren Andre Hazes en consorten aan
de beurt om van deze avond een groot succes te maken. Voor diegene
die eerder naar bed gingen was er een tip. Neem oordopjes mee.
|
De volgende dag was er een van techniek en veel
lastige klimmetjes en afdalingen. Daarbij kwam nog dat er kans was
op een buitje. De dag begon echter zonnig, en de route was
schitterend. Nu kwam echter de eerder genoemde wijsheid boven
drijven. Er was nog geen regen gevallen, dus..
We stonden even te wachten bij een weg en er begonnen wat druppels
te vallen. Ik ben veel in de Eiffel geweest dus ik wist wat er ging
komen. Bakken met water, in een minuut waren we doorweekt. Gelukkig
was het niet koud want alhoewel het wat zachter ging regenen,
stoppen deed het bijna niet meer. Gelukkig deed de route veel goed.
Alles was glad dus werd er voorzichtig gereden. Een klim was zo
steil, glad en lastig dat we boven in het gras hebben gelegen om op
adem te komen. Pas aan de pauze bij het klooster was het even
droog, dat Rinus weer goed had geregeld.
Michael had in overleg met de organisatie de route wat ingekort
omdat we wel heel erg lang over het eerste deel hadden gedaan. Hij
werd er niet veel minder mooi om. Tot aan de volgende pauze bleef
het regenen, maar wederom bij de pauze was het droog. Zelfs
Wolfgang was er stil van. Tot aan het einde zouden we nog veel
water zien, van boven en van onder. Vlakbij het hotel hebben we
even op elkaar gewacht om zo gezamenlijk de finish over te gaan.
Het bier was heerlijk en koud deze keer, de douches jammer genoeg
ook. We hadden ze wel nodig, de biertjes en de douches.
De avond was perfect, het eten was goed, de muziek was luid en ja
hoor, daar was ie weer, het ATBeest lied. Kon die weer een dagje in
mij hoofd rondspoken. Michael en Wolgang zijn de hele avond
gebleven en hebben zo mee gefeest nadat ze een presentje van ons
hadden gehad. Vergeten doen ze ons in Manderscheid niet meer, dat
weet ik zeker. Hopelijk mogen we er nog een keer terug komen.
|
Vom TC Nuenen
empfohlen!
De volgende dag klokslag 9 uur stond iedereen klaar om te gaan
fietsen, nou ja sommige moesten nog poepen en water halen. De
geplande route hebben we niet helemaal gehad maar gelukkig hebben
we de drie kratermeren wel gezien met zijn karakteristieke
uitkijktoren. Daar boven op de berg hebben we nog even ten
overstaan van enkele fans ons nieuwe lijflied ten gehore gebracht,
de tekst en melodie was iedereen intussen wel bekend.
Applaus en bewondering was ons deel. Ondanks dat we door tijdgebrek
wat van de route moesten laten liggen waren de weergoden ons
gunstig gezind want regen hebben we niet meer gehad die dag. Omdat
de afsluitende klim van Gerolstein naar de jeugdherberg er niet
inzat dit jaar werd er het laatste stuk nog wat vaart gemaakt door
enkelen die nog wat over hadden. Met snelheden tussen de 35 en 65
werden de laatste kilometers onder de wielen door geslingerd. Bij
de laatste afslag werd er weer gewacht om zo met z’n allen aan te
komen. Daar stonden Harry en Rinus te wachten met de
dorstlessers.
Ik heb een jaar lang uitgekeken naar dit weekend, lekker fietsen
met je maten, afzien, buurten onderweg, samen ervaren en dingen
zien die je normaal nooit zou zien, feestjes in de avond en bovenal
het gevoel van saamhorigheid. Ik hoop dat de organisatie genoeg
positiviteit heeft ervaren om volgend jaar weer een schitterend
weekend te organiseren, samen met onze gidsen, de uitbundige en de
stille.
Ik ben er weer bij als ATBEEST.
Voor het archief:
37 Deelnemers incl. Rinus die de catering verzorgde.
Totaal 190 km
Hoogtemeters 4000
|
Onderstaand
de tekst van het lied wat voor dit weekend is gecomponeerd en door
nieuwkomers ten uitvoer is gebracht.
Hopelijk kan dit nog eens worden opgevoerd en dat het via OnsNet.tv
vertoond kan worden.
AT Beest
En ik fiets,fiets, fiets als een biker
en ik klim, klim, klim, rap naar boven
en ik daal, daal, daal, als een dolle omlaag, ja omlaag
En ik drink, drink, drink, na 't biken
Graag 'n pils, pils, pils, ga niet naar bed toe,
want ik feest, feest, feest, ja ik ben een at- beest, at-
beest
waar wij komen is het feest.
la, la, la,la, la,
ik kom de bergen opgeracet
la, la, la,la, la,
en wij zweten hier het meest.
la, la, la,la, la,
ja ik ben een at- beest.
la, la, la, la, la,
laatste keer: ja ik ben een at-beest!
Video
Hier noch ein kleines Video von einem
Anstieg bei Manderscheid.
